– Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ΄΄Διδάγματα για την Χριστιανική αγάπη΄΄.

Standard

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ΄΄Διδάγματα για την Χριστιανική αγάπη΄΄

<< Ἡ ἀγάπη εἶναι χαρά καί ἡ τιμή τῆς ἀγάπης εἶναι ἡ θυσία. Ἡ ἀγάπη εἶναι ζωή καί ἡ τιμή τῆς ἀγάπης εἶναι ὁ θάνατος. Ὅσοι ἀγαποῦν τόν κοσμικό πλοῦτο, τήν ἐξουσία, τήν δόξα, καταπιέζουν συνεχῶς καί μέ διάφορους τρόπους ἄλλους, γιά νά τούς ἐξαναγκάσουν νά ὑπηρετήσουν τήν ἀγάπη τους γιά τά κοσμικά. Τέτοιου εἴδους ἄνθρωποι εἶναι ἱκανοί νά θυσιάσουν ὅλους γι’αὐτή τήν ἀγάπη τους. Προτιμοῦν νά τούς θυσιάσουν ὅλους παρά νά θυσιάσουν τόν ἑαυτό τους. Ὁ μοναδικός τους φόβος εἶναι μήπως ὑπηρετήσουν τούς ἄλλους. Πολλοί ἀρχηγοί καί στρατηγοί ἔριξαν στόν θάνατο λεγεῶνες ἀνθρώπων, γιά νά ἀποκτήσουν λάφυρα καί γιά νά δοξαστοῦν. Αὐτό εἶναι τό ἔργο τοῦ σατανᾶ τοῦ ἀνθρωποφονιᾶ. Ὁ φιλάνθρωπος ὅμως Κύριος δέν πράττει ἔτσι. Αὐτός, σέ ἀντίθεση μέ τόν ἀνθρωποφονιά τοῦ ἀνθρώπου κατέβηκε ἀπό τόν οὐράνιο θρόνο τῆς δόξας Του, γιά νά χαρίσει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ στούς ἀνθρώπους. Ἔδειξε τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ὑπηρετώντας τόν ἄνθρωπο, θυσιάζοντας τόν ἑαυτό Του. Ἡ ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ ἀποτελεῖ παράδειγμα μέγιστης γενναιότητας. Γενναιότητα, μπροστά στήν ὁποία τρέμουν ὁ θάνατος καί ὁ Ἅδης.>>

<<Ὑπάρχει ἀκόμη μία παράβαση ἐναντίον τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πού εἶναι τόσο σοβαρή ὅσο ἡ μοιχεία καί ἡ ἀκολασία. Αὐτή ἡ ἁμαρτία εἶναι μεγαλύτερη καί σοβαρότερη ἀπό τήν μοιχεία καί τήν λαγνεία. Ποιά εἶναι αὐτή; Ὅταν οἱ ἡγέτες ἑνός λαοῦ μάχονται ἐναντίον τοῦ Θεοῦ. Αὐτοί οἱ ἡγέτες συνήθως μέ τή γλῶσσα λένε πώς ἀγαπούν τόν λαό τους, ἐνῶ βαθιά μέσα στήν ψυχή τους τόν περιφρονοῦν. Μέ νόμους λεηλατοῦν τόν λαό καί τόν συνθλίβουν. Δέν εἶναι δίκαιοι, ἐλεήμονες καί δέν πιστεύουν στόν Θεό. Ἐνοχλοῦνται ἀπό τόν Θεό καί ἀπό τόν Χριστό καί μέ κάθε πονηρό τρόπο προσπαθοῦν νά ἀπομακρύνουν τόν λαό τους ἀπό τόν Θεό. Αὐτοί στήν οὐσία ἐχθρεύονται τόν λαό τους καί καταδιώκουν ἀκόμη καί σκοτώνουν τούς ἀληθινούς φίλους τοῦ λαού. Αὐτούς τούς ἀνθρώπους ὁ Χριστός τούς τοποθέτησε πιό κάτω καί ἀπό τίς πόρνες ὀνομάζοντάς τους Φαρισαίους. <<Σᾶς βεβαιώνω πώς οἱ Τελώνες καί οἱ πόρνες θά μποῦνε πρίν ἀπό σᾶς στήν βασιλεία τοῦ Θεοῦ>> (Κατά Ματθαῖον 21-31).>>

<<Τό σῶμα δέν μπορεῖ οὔτε νά ἀγαπήσει, οὔτε νά μισήσει. Ἕνα σῶμα δέν μπορεῖ νά ἐρωτευθεῖ ἕνα ἄλλο σῶμα. Ἡ ἱκανότητα νά ἀγαπάει κανείς ἀνήκει στήν ψυχή. Ὅταν ἡ ψυχή ἐρωτευτεῖ το σῶμα, αὐτό δέν εἶναι ἀγάπη, ἀλλά εἶναι ἐπιθυμία, πόθος. Ὅταν ἡ ψυχή ἐρωτευτεῖ τήν ψυχή, ἀλλά ὄχι διά μέσου τοῦ Θεοῦ, αὐτό εἶναι θαυμασμός, ἤ λύπηση, ἤ συμπόνια, ἤ οἶκτος, ἤ εὐσπλαχνία. Ὅταν ὅμως ἡ ψυχή μέσῳ τοῦ Θεοῦ, ἐρωτευτεῖ μία ἄλλη ψυχή, χωρίς νά δώσει σημασία στήν μορφή τοῦ σώματος, δηλαδή στήν ὀμορφιά ἤ στήν ἀσχήμια, αὐτό εἶναι ἀγάπη. Αὐτό εἶναι ἀληθινή ἀγάπη, κόρη μου, καί μέσα στήν ἀγάπη βρίσκεται ἡ ζωή.>>

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, ΄΄Διδάγματα για την Χριστιανική αγάπη΄΄ , εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη, Θεσ/νίκη 2014, σελ.128, ISBN:9789609486491.

Το βιβλίο με τον παραπάνω τίτλο και υπότιτλο : ΄΄Η θαυμαστή ιστορία της μοναχής Κασσιανής και ο Γέροντας Καλλίστρατος της Μονής Μιλέσεβο (Συγκλονιστικά γεγονότα του εικοστού αιώνος)΄΄ με έκανε να έρθω σε μια πρώτη επαφή με το τεράστιο έργο του Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς (Αχρίδος), με σημαντικό μέρος του μεταφρασμένο ήδη στην Ελληνική γλώσσα. 27 έργα του υπάρχουν στην βιβλιογραφική βάση του βιβλιονέτ, τη στιγμή που γραφόταν αυτή η ανάρτηση (και δύο συλλογικά). Μπορείτε να ρίξετε μια ματιά, διαβάζοντας παράλληλα μια συνοπτική βιογραφία του Αγίου, πατώντας ΕΔΩ.

  Κάποιοι αναφέρουν τον Σέρβο Άγιο σαν ένα σύγχρονο Πατέρα της Εκκλησίας. Θεού θέλοντος σκοπεύω να επανέλθω με κάποια άλλα βιβλία του που διαβάζω αυτή τη περίοδο.

Το  παρόν βιβλίο χωρίζεται σε τρία μέρη: Το πρώτο, που περιγράφει την επίσκεψη – τάμα, μιας ομάδας 12 Σέρβων απο το Σεράγεβο στο μοναστήρι Μιλέσεβο, με την παράλληλη εξιστόρηση του βίου της Ιουλίας (μοναχή Κασσιανή). Το δεύτερο και κύριο μέρος του βιβλίου, περιλαμβάνει το κείμενο περί Χριστιανικής αγάπης, που άφησε  στην μοναχή Κασσιανή (<<…για να το διαβάζει, να το σκέφτεται και κυρίως να θυμάται τι είναι το πιο σημαντικό πράγμα στον ουρανό και στην γη>>), ο ηγούμενος του μοναστηριού και πνευματικός πατέρας της, Καλλίστρατος. Και το μικρότερο τρίτο μέρος σαν επίλογος-επιστροφή των 11 πλέον Σέρβων απο το Μιλέσεβο πίσω στο Σεράγεβο.

Advertisements